Aşığım, Seviyorum Delicesine...

Dünya dönmeye devam ederken
Bulutlar seyirlerinde ilerlerken
Kâh yağmur kâh kar yağmasına vesile olurlarken
Dünyada hala aşk diye bir duygu varken
Tozlu kitapların sayfalarında rastlamak
Daha olası olsa da varken
Bir genç yaşarmış
Dünyanın görüp göreceği en güzel şehrinde
İstanbul, evet, nasıl başka bir yer olsun ki
Yedi tepe İstanbul, aşk şehri İstanbul
Her karışında tarih yatan İstanbul
Ne büyük bir mutluluk aldığım nefesin
O havanın onca anının içinde süzülüşünün ardından,
Ciğerlerime ulaşması
Anılarla bezenmiş o güzeller güzeli havayla
Hayat bulmak
İşte bu genç gezedururken tarihin eskittiği sokaklarda
Bir aşk hikâyesine rast gelmiş eski bir kitapçıda
Okur okumaz içinde bir hareketlenmedir başlamış
Bu hareketler ta kalbinin derinlerinden gelir imiş
Bir anda hatıraları canlanmış
Biricik aşkını, unutamadığı aşkını bir kez daha
Binlerce kez yaşadığı gibi
Anımsayıvermiş,
Teknolojinin varlığına şükretmiş
Bir mesaj yollamış
Ümitten eser olmaksızın kalbinde
Çok seviyor ama eski günlere bir türlü kavuşamıyormuş
Aşkını, aşklarını bir kez daha doyasıya yaşamaya
O güzeli bir kez daha buna ikna etmeyi başaramıyormuş
Ama bir dakika sonra telefonu çalmış
Sevinçten havalara uçmuş
Yârin sesini duyma fırsatına nail olmuş aylar sonra
Konuşmuş heyecandan sesi tir tir titrer iken
Görüşmeye karar vermişler
Aklı demiş ki gence; ümitlenme
Lakin bunları der iken aklı
Bir bakmış ki kalbi kanatlanmış
Uçuyor İstanbul semalarında
Haykırıyor seviyorum diye ben onu…