Hüzün De Geçermiş...

Ve bugün büyük gün
Aşk denizinde kaybolmuşken
Bir gemi yanaştı salıma doğru
Çekip aldı beni hüzünlerimden
Kalbimde o kıpırtıyı
Duyuverdim yeniden
Yanıp kül olmuştu ya kalbim
Efsanevi Anka misali
Doğdu yeniden küllerinden
Aktığını hissettim kanımın
Uzun bir aradan sonra yeniden,
Bir hayat başlıyor yeniden
Yelkenlerini rüzgârla dolduruyorum
Kalbimi aşkınla dolduruyorum
Yeniden
Emin değilim atan kalbimden
Günler geçiyor ya ardı sıra
Tek şahidim onlar
Gelecekten bihaber iken
Yaşamak lazım
Ve mutluluk böylesine aniden
Ve derinden gelmişken
Buyur etmek lazım
Küllerini doldurdum
Ve gömdüm derinlerine kalbimin
Şimdi tertemiz bir diyar
Bülbül aşkla ötüyor
Kafesinin kapısını açıyorum
Sonuna dek
Kavuşsun diye yâre
Ve ben de gidiyorum bu sefer
Uzun zamandır unuttuğum
Mutluluk selinin
Hafif dalgalarında
Esiyor aşk kokan rüzgâr
Ve temellerini atıyorum
Beyaz mermerden tapınağın
Aşk tapınağımın
Kalbimin orta yerine,
Hazırlanıyorum
Tanrıçamı misafir etmeye,
Gelecek
Zaman artık hızlı aksın
Beklemeye tahammülüm kalmadı
Güzel günler
Beni, bizi bekler…